topper




Khan Mohammad Khan
جنرال خان محمد خان کنرى


شادروان غازى جنرال خان محمد خان کنرى فرزند حاجى گلروز خان و برادر، همرزم   و همسنگر غازى ميرزمان خان کنرى است که در سال ١٨٨٥ ميلادى برابر با ١٢٦٤خورشيدى در قريۀ "هوسۍ" در نزديکى "خيرآباد" مردان  ديده به دنيا گشوده است. حاجى گلروز خان درين وقت که دوران امارت امير عبدالرحمن خان بود در تبعيد بسر ميبرد. وى بعد از وفات امير در دوران امير حبيب الله خان به تشويق پسرش غازى ميرزمان خان  قلمرو انگليس ها را ترک گفته به کنر برگشت [1] . خان محمد خان  بعد از عودت به وطن علوم مروج را از علماى محل و مدرسين فاميلى آموخت.

[1] . مصاحبه  با الحاج محمد ارسلان زمانى

 



جنرال خان محمد خان کنرى

شير محمد خان کنرى
عصمت الله خان کنري
الحاج گل محمد خان زمانى
محمد هاشم زمانى
مسافر خان زمانى
يار محمد خان زمانى

 


غازى خان محمد خان در جنگ استرداد استقلال افغانستان يکجا با برادران و خويشاوندان شرکت نمود و به حيث رهبر يکى از  دستۀ هاى دلير غازيان در جبهۀ چترال و کنر  با تهور و شجاعت بى شايبه مصدر خدمات  ارزندۀ شد. غازى خان محمد خان به پاس خدماتش نخست به حيث کرنيل ملکى و بعداً جرنيل ملکى تعين و در پست هاى مختلف ايفاى وظيفه نمود وقتى جنرال محمد نادر خان به قدرت رسيد، غازى خان محمد خان با دو برادرزاده اش غنډ مشر عصمت الله خان ""زمانى"  و غنډ مشر گل محمد خان "زمانى" به کابل خواسته شده  به ظاهر به نام وظيفه در وزارت حربيه  با دادن حاضرى روزمره تحت مراقبت قرار گرفت [1] .  جنرال خان محمد خان در دوران صدارت سردار محمد هاشم خان با تمام خانواده به شمول زنان و اطفال که تعدادشان به بيشتر از صد نفر ميرسيد بدون هيچ جرم و محاکمۀ ، به زندان دهمزنگ فرستاده شد و بعد از ١٣ سال زندان سياسى [2] براى مدت ١٢ سال تا ختم صدارت سردار محمد داؤد خان و انفاذ قانون اساسى جديد در ولايت هرات در تبعيد بسر برد. جنرال خان محمد خان کنرى  تاريخ ٢٥ ماه قوس سال ١٣٥٩ خورشيدى مطابق با٢١ نومبر سال ١٩٨٠ ميلادى به عمر ٩٥ سالگى ازين جهان فانى چشم بست و در  جوار مقبرۀ برادرش غازى ميرزمان خان کنرى به خاک سپرده شد. پسران  جنرال خان محمد خان کنرى عبارت اند از مسافر خان زمانى، عبدالقادر خان زمانى، محمد نادر خان زمانى، محمد عمرخان زمانى، جان محمد خان زمانى، محمد حسين خان زمانى، شاه محمود خان زمانى، عبدالصمد خان زمانى، عبدالخالق زمانى و داکتر ظاهر جان  زمانى.  



[1] . همانجا

[2] . زمانى، محمد هاشم (٢٠٠٠)، زندانى خاطرات، چاپ دوم ، مرکز نشراتى آرش، پشاور.